Piękne stacje metra

Ukryte piękności podziemi Monachium

Od grudnia 2010 Monachium ma 100 stacji metra. Niektóre z tych stu stacji pod miastem to prawdziwe dzieła sztuki i zdecydowanie warto je odwiedzić.

Jeśli masz złą pogodę, dlaczego nie kupić biletu jednodniowego i odkryć świat pod ziemią?

Odwiedziliśmy 15 najciekawszych stacji i zebraliśmy dla Ciebie informacje.

Moosach (U3) od grudnia 2010                               

Artysta: Martin Fengel

Stacja numer 100 stacji metra Monachium budzi wiosenne uczucia! Przy pomocy niemal 8-metrowych roślinnych i zwierzęcych motywów artysta chciał pokazać punkt spotkania życia miejskiego i wiejskiego. Wykorzystał motywy natury Moosach i okolicy, powiększając je makroskopowo.

Stacja jest jedną z najbardziej urokliwych w Monachium!

Moosacher St. Martins-Platz (U3) od 10 października

Artysta: Masayuki Akiyoshi

Charakterystyczną cechą tej stacji jest mozaika składająca się z 76 200 zdjęć (11 x 15 cm), które ozdabiają 120-metrowe i 5-metrowe ściany. Wszystkie zdjęcia zostały zrobione w okolicach Moosach i przedstawiają naturę, architekturę oraz infrastrukturę tego obszaru. Zdjęcia są wyświetlane w porządku chronologicznym, ukazując kolorowy bieg pór roku. Mozaika o tytule "Mróz" jest oprawiona w falistą blachę przymocowaną do sufitu.

Cała stacja nie ma ani jednej kolumny, dużo dziennego światła, a w połączeniu z dodatkowymi 50 dużymi lampami zamontowanymi na suficie tworzy ciepłą i przyjazną atmosferę.

Oglądając różnorodne obrazy mozaiki, z pewnością nie będziesz się nudzić czekając na przyjazd pociągu.

Georg - Brauchle Ring (U1) od 3 października

Artysta: Franz Ackermann, Architekt: Burkhard Schäffer

Ta stacja metra została nazwana na cześć "Georga Brauchle", który był niegdyś drugim burmistrzem Monachium.

Motto stacji to "Wielka podróż", które ilustrują zdjęcia miejsc z całego świata, ale także z okolic stacji. Między kolorowymi prostokątnymi obszarami ściennymi można znaleźć zdjęcia z Berlina, Nowego Jorku, Los Angeles, Sao Paulo, Stambułu, a nawet z świątyń Angkor Wat w Kambodży. Hol jest bez kolumn, bardzo jasny i przestronny. W 2005 roku Ackermann otrzymał nagrodę za projektowanie tej stacji.

Westfriedhof (U1) od maja 98

Biuro architektoniczne: Auer+Weber, Projekt oświetleniowy: Ingo Maurer

Koncept oświetlenia tej stacji jest unikalny i tworzy bardzo szczególną atmosferę.

11 dużych lamp o średnicy 3,8 metra świeci na czerwono, niebiesko i żółto. W tej stacji metra nie ma żadnego światła dziennego, a dzięki przyciemnionemu światłu ma się wrażenie, że jest się w jaskini.

Candidplatz (U1) od listopada 97

Biuro architektoniczne: Egon Konrad

Ta stacja metra została nazwana na cześć malarza i rzeźbiarza Pietera de Witte, którego pseudonim brzmiał Pietro Candid.

Pietro Candid stworzył w XVI^{wieku kilka dzieł sztuki i ołtarzy dla rezydencji oraz dla kilku kościołów w Monachium.} century a few pieces of art and altarpieces for the residence and for some churches in Munich.

Stacja jest podpierana kilkoma kolumnami, aby wytrzymać ciśnienie gruntu i ruchu pasażerskiego nad nami budynków ponieważ stacja znajduje się na zakręcie i jest przecinana przez most Candid. . Ściany, kolumny i sufit stacji są w purpurowych, czerwonych, żółtych, zielonych i ciemnoniebieskich kolorach w tej samej strukturze co tęcza.Dülferstrasse (U2)

od listopada 93

Architekci: Peter Lanz i Jürgen Rauch, Fresk: Ricarda Dietz Stacja metra Dülferstrasse i ta sama ulica zostały nazwane na cześć słynnego alpinisty Hansa Dülfera.

Dolna część ścian stacji jest ozdobiona kolorowymi szklanymi płytkami w kolorach tęczy. Płytki te mają różne rozmiary.

Z tej stacji można bezpośrednio przejść do centrum handlowego "Mira", które również warto odwiedzić, nie tylko ze względu na sklepy, ale także z powodu charakterystycznej fasady.  

Königsplatz (U2)

od października 1980

Projekt: profesor Josef Wiedemann i Johannes Segieth Königsplatz (Plac Królewski) jest punktem łączącym artystyczną scenę Monachium. W okolicy Königsplatz można znaleźć niektóre z najważniejszych muzeów, takich jak trzy Pinakoteki, Gypoteka, Państwowa Kolekcja Antyków oraz Lenbachhaus.

Stacja została zaprojektowana przez profesora Josefa Wiedemanna wspólnie z Johannem Segiethem. Do 4 metrów wysokości, wierne reprodukcje sztuki globalnej przedstawiają dzieła z muzeów, które można znaleźć w okolicy. Ponadto w kolumnach znajdują się małe witryny, które wyświetlają małe eksponaty.

Nawet podłoga ma swoją charakterystykę, ponieważ wśród płyt Azul-Granit można podziwiać białe mozaiki.

Münchner Freiheit (U3, U6)

od października 1971 i odnowiona od stycznia 2010

Projekt: Paolo Nestler Oświetlenie: Ingo Maurer Stacja „Münchner Freiheit" (w tłumaczeniu "Wolność Monachium") jest zdaniem niektórych ludzi "największą atrakcją pod miastem", inni uważają, że połączenie niebieskiego i żółtego koloru jest trochę zbyt odważne.

Paolo Nestler zaplanował tę stację wspólnie z miejskim wydziałem metra i w 1971 roku stacja została uruchomiona po raz pierwszy.

Od 2010 roku została całkowicie odnowiona i przeprojektowana, jednak istniejąca architektura nie została zmieniona. Obszar peronu, takie jak nawierzchnia, meble, panele oraz koncept oświetlenia i kolorystyka zostały całkowicie odnowione.

Ingo Maurer przekształcił ten ruchliwy węzeł komunikacji publicznej w świeżą, współczesną i nowoczesną stację.

Mam nadzieję, że

ludzie

mogą być wpływani przez siłę i świeżość tej stacji i doświadczą użycia jako momentu , może nieświadomie , tego windich Duch 'i ich nastrój . " Ingo Maurer Marzec 2010 Theresienwiese (U4,U5)od marca 1984 Architekt: Alexander Freiherr von BrancaNazwa tej stacji mówi sama za siebie: to tutaj co roku jesienią odbywa się największy festiwal piwa na świecie - Oktoberfest! W środku stacji można zobaczyć pulpit nadzorczy, z którego można kontrolować tłum, który przechodzi przez tę stację podczas Oktoberfest.    Cała stacja zaprojektowana jest w kolorach Monachium "czarnym" i "żółtym", które doskonale współgrają z malowidłami ściennymi Ricardy Dietz.

Garching (U6) od października 2006

Departament budownictwa podziemnego lokalnej rady budowlanej Monachium

Stacja znajduje się około 17 metrów pod ziemią i znajduje się w samym sercu Garching, sąsiedniego miasta Monachium.

Pierwszą rzeczą, którą zauważasz, gdy wchodzisz do tej stacji, jest projekt nazwy stacji. Litera "A" w słowie "Garching" jest zaprojektowana jak owalna kopuła pierwszego reaktora badawczego, tzw. "Atomei".

Również niezwykłe jest to, że automaty biletowe znajdują się bezpośrednio na peronie, co również jest nietypowe dla stacji metra w Monachium.

Ściany są ozdobione kolorami Garching. Białe, czerwone i zielone obrazy artystów z Garching zdobią ściany. Witryny wystawowe pokazują zmieniające się eksponaty stowarzyszeń i instytucji z Garching, które można podziwiać na peronie. Lustra i malowane panele oraz dużo światła czynią tę platformę przyjemnym miejscem na czekanie.

Garching - Forschungszentrum (U6)

od października 2006

Paul Kramer

Jak

już sama nazwa sugeruje
,

stacja prowadzi

do

monachijskich instytutów badawczych, takich jak Politechnika i Towarzystwo Maxa Plancka. To można już zobaczyć w projekciestacji ponieważ ściany są ozdobione 26 dużymi tablicami, które prezentują tematy znanych naukowców iwynalazców, którzy mieli znaczenie dlaMonachium..
Wśród innych, można znaleźć osobowości takie jak Albert Einstein , Rudolf Diesel , Max Planck , ClaudeDornier

i Willy Messerschmitt. Nowoczesne oświetlenie sufitowe w kształcie gwiazdy. St. Quirin Platz od 9 listopada 1997Architekt: Hermann + Öttl Architekten BDA Architektura stacji jest unikalna, ponieważ nad peronem zbudowano szklaną kopułę. Surowe i nieobrobione słupy tworzą ściany stacji. Sufit jest wykończony refleksyjnymi panelami aluminiowymi, które tworzą efekt przestronności. Zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz, ta stacja jest niezwykła.Hasenbergl od października 1996Architekci : Braun , Hessel Berger;

Projekt oświetleniowy : Paul KramerSpecjalną cechą tej

stacji jest

projekt oświetlenia.

Kształt reflektora przypominający soczewkę

na

suficie tworzy naprawdę wyjątkowy efekt oświetleniowy. Światło

jestponadto odbijane przez szklanepanele i lustra na ścianach. Dlatego cała stacjajest pełna światła.. Lehel od

października 1988 Projekt ścian : Peter Frese ; Biuro : Brückner& Partner Z powodu swojej lokalizacji i bliskości rzeki Isar, stacja została wybudowana głęboko pod ziemią. Z powodu licznych galerii , muzeów , biur iadministracji

które są w

sąsiedztwie, dekoracjastacji została dobrana odpowiednio.Rzeźby iwitryny różnych eksponatów

są można podziwiać czekając na peronie. Marienplatz od 01/10/1971 ; rozbudowana 2006 Architekt: Alexander von Branca Marienplatzjest najbardziej ruchliwąstacją metra w Monachium , ponieważ stąd można dotrzeć do wszystkich ważnychatrakcji starego miasta. Została zaprojektowana przez Alexandra von Branca i w 1971 roku została uruchomiona po raz pierwszy. Po podjęciu decyzji o budowie Allianz Areny stacja została powiększona o dodatkowe przejścia dla pieszych w okresie od wiosny 2003 do lata 2006 w celu ulepszenia ruchu pasażerskiego. Koszt rozbudowy wyniósł około 46 milionów € . Cechami charakterystycznymi

stacji są pomarańczoweściany i

lustrapowierzchnie na filarach.

Klinikum Grosshadern od maja 1993 Projekt ściany: Eckard Hauser, Architekt: Paolo Nestler Stacja znajduje się w przedmieściu Monachium, a aby to zilustrować, ściany pomalowano obrazami krajobrazów alpejskich. Sufit jest zaprojektowany zgodnie z obrazami w zielonym i niebieskim kolorze. Niezwykłe są dwa, 9-metrowe szklane piramidy przy wejściu do stacji. Oryginalny plan zakładał wybudowanie piramid dwa razy większych, wzorując się na Luwrze w Paryżu. Niemniej jednak, z powodu wysokich kosztów, to nie zostało zrealizowane., because from here one can reach all important sights of the old town. It was designed by Alexander von Branca and in 1971 it was in operation for the first time.

After the decision for the construction of the Allianz Arena, the station was enlarged with additional pedestrian tunnels in the period from spring 2003 until summer 2006 in order to ease the passenger flow. The expandation cost was around 46 million €.

The special features of the station are the orange walls and mirrored surfaces on the pillars.

Klinikum Grosshadern since May 1993

Wall design: Eckard Hauser, Architect: Paolo Nestler

The station is located in the suburban area of Munich and in order to illustrate that, the walls were painted with images of the scenery of the Alpine foothills of Munich. The ceiling is designed in accordance with the paintings in green and blue.

Unusual are the two, 9-meter-high glass pyramids at the entrance of the station. The original plan was to build the pyramids twice the size, following the example of the Louvre in Paris. However, due to the high costs, this has not been realized.